epiloog I

Armstrong rijdt in de afsluitende tijdrit langs een groepje mannen die op dat moment hun blote reet in het aangezicht van de Amerikaan duwen. Dat hadden we al veel eerder moeten doen.

Pedro Horillo verslaat alle commentatoren moeiteloos. De stukjes in de volkskrant zijn al van zo'n schoonheid dat hij met zijn benen wel poëzie moet schrijven. Volgend jaar doen we het geluid van onze tv uit en luisteren we naar de communicatie tussen de renners, hun ploegleiders, de intieme gesprekken met hun schatjes, de boodschappenlijstjes voor hun pimps en de groezelige onderonsjes. Met Pedro als almachtige voice-over live vanuit de buik van de koers.

De gringo legt voor de laatste keer uit hoe zijn wielrensysteem werkt: slechts 1 x aanvallen en dan consolideren. Ik zeg: Leve de jonge honden die durven aan te vallen. Die lak hebben aan alles wat vooraf in het graniet van alpe d'huez geschreven leek. Die wegrijden wanneer de boss besloten heeft dat iedereen en groupe achter hem Parijs binnen dient te rijden.

Apenbloed? Lancedrine; door het eigen lichaam geproduceerde doping, uit eigen urine gekristaliseerd en direct in de bloedbaan opgenomen. Lance is genetische doping die als patent in het Discovery team is opgenomen. De cirkel is rond.