figuranten

Natuurlijk wist iedereen al dat Armstrong dit jaar de tour ging winnen. Het was tijdens de winter bij een goed glas wijn nu eenmaal besloten terwijl de openhaard in Jean Marie's kamer brandende werd gehouden met de zoveelste verzameling nutteloze petit cyclo histoires van de Jeans en Marts van deze wereld. Aanwezig waren verder de ploegleiders van alle pro-tour teams. De boss zelf was helaas verhinderd maar had Bruyneel gemachtigd de komende overwinning te beklinken. Het was het beste voor iedereen. De tour moest het vanzelfsprekende voorspelbare rustpunt zijn in een chaotische wereld waar aanslagen en oorlogen heersten. De tour is een geschiedenis die kunstmatig in leven gehouden dient te worden. De aanleiding voor de eindeloze herhaling verhalen die elk jaar steeds vervelender worden (wim van est kan niet meer ongedaan gemaakt worden, kunnen we dan alstenblieft de aubisque afgraven zodat we het nooit meer over kanaries en horloges hoeven te hebben?) Zeker in het jaar dat Jean Marie afscheidt nam, diende alles netjes en ordelijk te verlopen. Daarom werden alle etappes tot in de puntjes voorgeprogrammeerd, de klassementen opgesteld en de gevaren uitgezet. Om het voor de kijker toch spannend te houden werd besloten dat Basso dit jaar een paar keer uit het wiel van Armstrong mocht komen, dat Jan een aantal dramatische valpartijen zou simuleren (buiten het beeld van de camera) en dat de top tijdens de tussenritten net zou doen alsof er om de troostprijzen zou worden gevochten om de dodelijke saaiheid die dit soort etappes omgeeft, toch nog dragelijk te maken. De jonge honden (Valverde, Contador en Kashekin) werd een lucratieve toekomst in het vooruitzicht gesteld en Moreau kreeg een aantal rondemissen toegewezen. 2005 zou weer een prachtige tour worden.