proloog I

Arie stelt voor om de tour volgend jaar maar helemaal niet meer te rijden. In plaats daarvan wil hij het peleton het zwart woud in sturen in een soort ronde van midden europa. Arie, de Adorno op twee wielen, hoopt zo de massaficatie van het wielrennen te voorkomen en de sport te behouden voor een select gezelschap dat nog zelfstandig de zeem produceert uit een speciaal voor die gelegenheid geselecteerde koeienhuid van een beestje dat de afgelopen zomer de bloemetjes op de Madelaine stond te herkauwen, dat moeiteloos de eindklasseringen van de Vuelta van de afgelopen decennia kan opdreunen en dat al hoog opgaf toen tom nog een tommetje was. Een nobel streven ware het niet dat de Teutoonse horden zich massaal op zijn nieuwe evenement zullen storten waarop de liefhebber wederom op zoek moet naar een nieuwe kritische grens.
Het wielrennen kan alleen gered worden door het onaantrekkelijker te maken. Er kijkt toch ook niemand naar de ronde van Nederland: rijden in waaiers; is er saaier amusement denkbaar?
Een ander optie is om het hele evenement naar de winter te verplaatsen. In de snijdende vrieskou over de Galibier, knechten die niet langer in de bus omhoog kunnen peddelen maar gewapend met sneeuwscheppen de weg sneeuwvrij moeten maken voor hun kopman, bevroren drinkbussen die eerst tegen een hypothermisch lichaam gedrukt moeten worden eer het ijs zich in een paar druppels vocht laat transformeren, pegels rond mond, neus en kin gelijk vroeg negentiende eeuwse poolreizigers. Ben benieuw in hoeverre de meutes naar boven kunnen schaatsen wanneer er een arctische wind waait. En de commentatoren? Het is te hopen dat hun lippen voorgoed aan elkaar gevroren worden.