geen kunst maar ingenieurswerk

De grootste prestaties hebben geen maker zoals een kunstwerk of een fundamentele wetenschappelijke ontdekking dat heeft. Bruggen, locomotieven, kerncentrales, jumbojets gebeuren zonder in het oog van de menselijke verbeelding ooit te herleiden te zijn tot individuen. Het was de genius van kunstenaars als William Turner om de industriele productie van nieuwe kleuren en vormen te herkennen als van waarde en het vast te leggen.
Hier en elders door de Francis Bacon van de lage landen is erover gepraat dat de kunst van het wielrennen (de eenzame wielrenner met een spuit in zijn been ploegend door het sublieme berglandscap van de Vogezen, terwijl virtueel de klok tikt voorbij het geel en demarages achterin terwijl de koperen ploert zaagt en het wegdek zingt blablabla) onmogelijk wordt gemaakt door militair groepswerk van goed gedrilde kadetten die alleen als team bestaan.
Waar zien we dit meer dan in de 'trein' van Pettachi en wie anders dan Marinetti kunnen we citeren?
We declare that the splendor of the world has been enriched by a new beauty: the beauty of speed. A racing automobile with its bonnet adorned with great tubes like serpents with explosive breath ... a roaring motor car which seems to run on machine-gun fire, is more beautiful than the Victory of Samothrace
De manschappen van Petacchi, zijn fameuze trein, is een machine als een horloge, die slecht hoeft te worden opgewonden door de laatste man. Raders vallen in raders vallen in raders terwijl de wijzer om zijn as naar de eindstreep draait. Tenzij de zwaartekracht onaangekondigd de andere kant op gaat staan is er geen ontkomen aan dat het alarm zal rinkelen, de koekoek uit zijn huisje komt en de finale als eerste bereikt wordt. Een katapult uit naamloze mannen, een machine zo betrouwbaar als een kunstlong, zo kunstig als een raketwerper en zo perfect bespeelt als een snelweg. De trein is een patroon als een geometrische noodzakenlijkheid dat uit het achterland van het peleton opdoemt en haar geleide doet: een spinters ribosoom, voorvocht van de overwinning. Machines zijn onze nemesis, Petacchi de Januskop, Tom Boonen de knoppenpoetser van de frituurpan in een Vlaams frietkot.
Petacchi is als de menslijke kanonskogel: het showelement bovenop iets dat groter is dat hijzelf om heroisme en volume te suggeren. Als er een reden is om Lance Armstrong dankbaar te zijn is dat door hem wielrennen rocketscience is geworden. Fasso Bortolo verdient haar eigen Turner.

0 Comments:
Post a Comment
<< Home