viva dopage

het is winter maar ons bloed kookt

2005-11-08T06:37:00.000-08:00

De Bels suggereerde het al, en hier spraken we het al tijdens de laatste Vuelta uit: Heras reed op uit apenbloed geronnen doping rond door Spanje: bergje op en bergje af en Menchov maar zuchten en steunen en Mancebo krakend en krommend. Doping werkt en daarom zijn we voor.

Het is dat we brave Hollandse jongens van Jan de With zijn anders waren we Russen met ampullen in achterbak van ons Skodatje geweest. Zelfs die Michael Boogaardt zou dan de Amstel-Gold race kunnen winnen. Schattig overgens dat ze hier altijd denken dat dat rondje door die heuvels bewoond door vreemde duitstalige belgen met een Nederlands paspoort gezien worden als op 1 lijn met, zeg, de Ronde van Vlaanderen. Maar goed, zo slecht als de Eneco tour is het ook niet.

Zelfs de Neel, een fel tegenstander van alles wat giftig is (sigaren en drank en ook zijn eigen doodsaaie total recalls van Fauto Coppi tijdens in wat achteraf de 7e circel van de hel moet zijn geweest maar in werkelijk wekenlange in een roes (stoned als een zeeotter) doorleefde koersen geweest moeten zijn, buiten beschouwing gelaten), reed ooit toen hij nog jong was, zo'n 3 eeuwen geleden, eerst een stuk zonder en daarna met doping. De 2e keer ging ie harder dan de eerste keer terwijl het toch opdezelfde dag was. Hoe kun je met dat in je achterhoofd nou tegen doping zijn. Omdat het ongezond is?. So What. Beter spectaculair de pijp uit dan de pijp aan Maarten gevend in een ziekenhuis in Roermond, kuchjes gevend van ellende en poepen via een zakje.

Een lange winter te gaan....

Gaat Ullrich inderdaad de Vuelta (startend in Belgie als hulde aan de Maasmechelse pizzaboer wegkwijnend bij zijn memories aan zijn mooie Napoli (met snik in stem)) rijden (wij juichen het toe)
Gaat Basso de tour winnen (als hij Mancebo aankan dat is dat ok)
Gaat DiLuca weer zo DiLuca zijn als dit jaar (wij kijkenn er naar uit)
Gaat Armstrong toch weer terug komen (en de Vuelta winnen of zo? om de Basken te pesten?)

Lotzie en zijn bevroren banaan

2005-09-13T02:04:00.000-07:00

Marc Lotz was gisteren te gast in Sportpaleis de Jong en vertelde over zijn recentelijke avonturen in het avondland der dopingzondaars. Vermakelijke petit-histoires over een in eigen huis inbrekende Lotz die zo hoopt de Belgische politie probeert te omzeilen, het verhoor op het bureau waar hij op de wc gewoon met zijn mobieltje kan bellen. Blijkt dat de rechercheurs de in de groentelade verstopte EPO helemaal niet hadden gevonden omdat ze op zoek waren naar grote partijen groeihormonen en zwaardere middelen en dat Lotz ze zelf op de aanwezigheid van EPO wijst omdat hij in de veronderstelling is dat ze de ampullen wel bij de huiszoeking hebben gevonden. Lotz komt naar voren als een zielige sukkelaardoor het noodlot in de bloei van zijn carriere gesmoorde renner. Maar Lotz is ook de schijnheilige die zijn kennis over de handel en het gebruik in het peleton liever in een zielig met zelfbeklag beslagen doofpot stopt dan opening der zaken te doen. De presentatoren maken er ook een potje van. Waarom wordt er niet doorgevraagd? Ik wil weten waarom de Belgische politie met groot materiaal uitrukt om het apartement van deze coureur te doorzoeken; waarom zoeken ze naar groeihormonen? Is Lotz verraden en zo ja door wie? De sympathieke limburger als ware reservebelg verwikkelt in een netwerk van leverantiers en afnemers, soigneurs en huisdieren. En wat is de rol van mevrouw Lotz die gedurende het hele interview zo lieftallig zat te glimlachen op de tribune?

comeback?

2005-09-07T02:57:00.000-07:00

Lance een comeback? om de Fransen af te zeiken?

Viva Mancebo

2005-09-06T00:23:00.000-07:00

Ik dacht het voordat de Vuelta begon en ik denk het nu opnieuw: Mancebo gaat winnen.

Terwijl de Belgische TV zich afvraagt waarom Heras en Menchov na een slechte tour gereden te hebben zo de Vuelta kunnen domineren en opmerken dat EPO niet uit het peleton verdwenen is. Een gedachte die overgens in het Vlaamse kamp in het niet valt bij het nieuws dat de grote Tom naar Monaco gaat verhuizen om daar in alle rust met zijn sprinttrein te spelen, (een column over homosexualiteit in het peleton zou niet voorbij kunnen gaan aan de Vlaamse herenliefde voor Tom die sterker lijkt dan die voor hun vrouw). Onderwijl vroeg de argeloze TV-kijker zich af of iemand Heras zou kunnen verslaan en tenminste wat spanning zou kunnen terugbrengen met 2 weken koers nog in het verschiet.
De Spanjolen, zo verkondigen de Vlamingen (toch ook een ras van kwakzalvers en charlatans maar ala) nemen het niet zo nauw met de fatsoensregels van het medicijnkastje. En over die vermadelijke Russen, Oezbeken, Witrussen, halve Mongolen en hele Chinezen heeft niemand nog illusies. Maar wat heb je aan frauduleuze transfusies van stekelvarkenbloed, neushoorn-hoorn-drankjes, duizendpoothormonen en pandabeer-stamcellen wanneer je zoals Mancebo een mythisch beest kunt zijn: half Jan Ullrich, Half de klokkenluider van de Notre Dame.

Mancebo is in het wielren pandamonium een opvallende a-min renner: met een enorm verzet en een standaard scheve rug is hij het soort lastige plakker dat als hij blijft logeren maar niet weg wil gaan, je koelkast leeg eet ondertussen klagend over hoezeer hij mist de tortilla zoals zijn moedertje die maakt. Een echte Spanjool kortom die al jaren in de top 10 van zowel de Tour als de Vuelta rijd, een dubbelprestatie die weinigen hem nadoen. Elk jaar wordt hij iets beter, maar nooit wint hij iets zodat afgaande op het NOS profiel je zou denken dat het een renner van het kaliber Bogaard is. Maar dat is natuurlijk niet zo.

Is Mancebo een laffe meerijder?

De etappe gister die hij notabene in de sprint won, viel hij ook voor het eerst dat ik zag serieus in zijn eentje aan, een soort Basso moment uit de laatste Giro. Basso tenslotte viel ook nooit aan en opeeens (met luid geaccentueerde orgelaccorden op de achtergrond) trok tie een sprintje. Welliswaar niet erg overtuigend, maar toch. Het is zoals Johnson al zei: zelden zie je een hond op zijn achterste poten lopen, erg goed is het nooit gedaan maar je bent blij dat het tenminste eens geprobeerd word.

Zo ook Mancebo, op de flanken van de berg zag je hem als een soort Sean kelly loeren naar zijn tegenstanders en weg rijden. Niet dat ze hem lieten gaan en met zijn verzet duurt het vast een kilometer voorat je op gang bent, maar toch, Quasimodo had aan zijn bel gegongeld en zijn scheve rug gekromd. In de tijden van soeple pedaleurs is er tenminste nog 1 zwaartrapper die vrijwel onzichtbaar zich omhoog vecht om bij de beste te horen netzolang tot hij er opeens staat en iedereen zich afvraag waar die kromme opeens vandaan komt. De rest word geschiedenis.

geen kunst maar ingenieurswerk

2005-08-30T04:30:00.000-07:00

De grootste prestaties hebben geen maker zoals een kunstwerk of een fundamentele wetenschappelijke ontdekking dat heeft. Bruggen, locomotieven, kerncentrales, jumbojets gebeuren zonder in het oog van de menselijke verbeelding ooit te herleiden te zijn tot individuen. Het was de genius van kunstenaars als William Turner om de industriele productie van nieuwe kleuren en vormen te herkennen als van waarde en het vast te leggen.

Hier en elders door de Francis Bacon van de lage landen is erover gepraat dat de kunst van het wielrennen (de eenzame wielrenner met een spuit in zijn been ploegend door het sublieme berglandscap van de Vogezen, terwijl virtueel de klok tikt voorbij het geel en demarages achterin terwijl de koperen ploert zaagt en het wegdek zingt blablabla) onmogelijk wordt gemaakt door militair groepswerk van goed gedrilde kadetten die alleen als team bestaan.

Waar zien we dit meer dan in de 'trein' van Pettachi en wie anders dan Marinetti kunnen we citeren?

We declare that the splendor of the world has been enriched by a new beauty: the beauty of speed. A racing automobile with its bonnet adorned with great tubes like serpents with explosive breath ... a roaring motor car which seems to run on machine-gun fire, is more beautiful than the Victory of Samothrace

De manschappen van Petacchi, zijn fameuze trein, is een machine als een horloge, die slecht hoeft te worden opgewonden door de laatste man. Raders vallen in raders vallen in raders terwijl de wijzer om zijn as naar de eindstreep draait. Tenzij de zwaartekracht onaangekondigd de andere kant op gaat staan is er geen ontkomen aan dat het alarm zal rinkelen, de koekoek uit zijn huisje komt en de finale als eerste bereikt wordt. Een katapult uit naamloze mannen, een machine zo betrouwbaar als een kunstlong, zo kunstig als een raketwerper en zo perfect bespeelt als een snelweg. De trein is een patroon als een geometrische noodzakenlijkheid dat uit het achterland van het peleton opdoemt en haar geleide doet: een spinters ribosoom, voorvocht van de overwinning. Machines zijn onze nemesis, Petacchi de Januskop, Tom Boonen de knoppenpoetser van de frituurpan in een Vlaams frietkot.

Petacchi is als de menslijke kanonskogel: het showelement bovenop iets dat groter is dat hijzelf om heroisme en volume te suggeren. Als er een reden is om Lance Armstrong dankbaar te zijn is dat door hem wielrennen rocketscience is geworden. Fasso Bortolo verdient haar eigen Turner.

VUELTA!

2005-08-29T02:15:00.000-07:00

Als een frisse serveca spoelt de vuelta momenteel over het spaanse land dat er als een uitgedroogde sherrydruif bijligt. La Vuelta, altijd al spannender, moeilijker, onderscheidender dan de tour. Het moment: terwijl de Lance wederom onder vuur ligt, valt Beloki in de eerste bocht. Het is de vraag wie dieper in het stof moet bijten: de arrogante texaan of de nederige spanjool.

proloog I

2005-07-27T02:19:00.000-07:00

Arie stelt voor om de tour volgend jaar maar helemaal niet meer te rijden. In plaats daarvan wil hij het peleton het zwart woud in sturen in een soort ronde van midden europa. Arie, de Adorno op twee wielen, hoopt zo de massaficatie van het wielrennen te voorkomen en de sport te behouden voor een select gezelschap dat nog zelfstandig de zeem produceert uit een speciaal voor die gelegenheid geselecteerde koeienhuid van een beestje dat de afgelopen zomer de bloemetjes op de Madelaine stond te herkauwen, dat moeiteloos de eindklasseringen van de Vuelta van de afgelopen decennia kan opdreunen en dat al hoog opgaf toen tom nog een tommetje was. Een nobel streven ware het niet dat de Teutoonse horden zich massaal op zijn nieuwe evenement zullen storten waarop de liefhebber wederom op zoek moet naar een nieuwe kritische grens.
Het wielrennen kan alleen gered worden door het onaantrekkelijker te maken. Er kijkt toch ook niemand naar de ronde van Nederland: rijden in waaiers; is er saaier amusement denkbaar?
Een ander optie is om het hele evenement naar de winter te verplaatsen. In de snijdende vrieskou over de Galibier, knechten die niet langer in de bus omhoog kunnen peddelen maar gewapend met sneeuwscheppen de weg sneeuwvrij moeten maken voor hun kopman, bevroren drinkbussen die eerst tegen een hypothermisch lichaam gedrukt moeten worden eer het ijs zich in een paar druppels vocht laat transformeren, pegels rond mond, neus en kin gelijk vroeg negentiende eeuwse poolreizigers. Ben benieuw in hoeverre de meutes naar boven kunnen schaatsen wanneer er een arctische wind waait. En de commentatoren? Het is te hopen dat hun lippen voorgoed aan elkaar gevroren worden.

epiloog I

2005-07-26T00:55:00.000-07:00

Armstrong rijdt in de afsluitende tijdrit langs een groepje mannen die op dat moment hun blote reet in het aangezicht van de Amerikaan duwen. Dat hadden we al veel eerder moeten doen.

Pedro Horillo verslaat alle commentatoren moeiteloos. De stukjes in de volkskrant zijn al van zo'n schoonheid dat hij met zijn benen wel poëzie moet schrijven. Volgend jaar doen we het geluid van onze tv uit en luisteren we naar de communicatie tussen de renners, hun ploegleiders, de intieme gesprekken met hun schatjes, de boodschappenlijstjes voor hun pimps en de groezelige onderonsjes. Met Pedro als almachtige voice-over live vanuit de buik van de koers.

De gringo legt voor de laatste keer uit hoe zijn wielrensysteem werkt: slechts 1 x aanvallen en dan consolideren. Ik zeg: Leve de jonge honden die durven aan te vallen. Die lak hebben aan alles wat vooraf in het graniet van alpe d'huez geschreven leek. Die wegrijden wanneer de boss besloten heeft dat iedereen en groupe achter hem Parijs binnen dient te rijden.

Apenbloed? Lancedrine; door het eigen lichaam geproduceerde doping, uit eigen urine gekristaliseerd en direct in de bloedbaan opgenomen. Lance is genetische doping die als patent in het Discovery team is opgenomen. De cirkel is rond.

figuranten

2005-07-22T04:56:00.000-07:00

Natuurlijk wist iedereen al dat Armstrong dit jaar de tour ging winnen. Het was tijdens de winter bij een goed glas wijn nu eenmaal besloten terwijl de openhaard in Jean Marie's kamer brandende werd gehouden met de zoveelste verzameling nutteloze petit cyclo histoires van de Jeans en Marts van deze wereld. Aanwezig waren verder de ploegleiders van alle pro-tour teams. De boss zelf was helaas verhinderd maar had Bruyneel gemachtigd de komende overwinning te beklinken. Het was het beste voor iedereen. De tour moest het vanzelfsprekende voorspelbare rustpunt zijn in een chaotische wereld waar aanslagen en oorlogen heersten. De tour is een geschiedenis die kunstmatig in leven gehouden dient te worden. De aanleiding voor de eindeloze herhaling verhalen die elk jaar steeds vervelender worden (wim van est kan niet meer ongedaan gemaakt worden, kunnen we dan alstenblieft de aubisque afgraven zodat we het nooit meer over kanaries en horloges hoeven te hebben?) Zeker in het jaar dat Jean Marie afscheidt nam, diende alles netjes en ordelijk te verlopen. Daarom werden alle etappes tot in de puntjes voorgeprogrammeerd, de klassementen opgesteld en de gevaren uitgezet. Om het voor de kijker toch spannend te houden werd besloten dat Basso dit jaar een paar keer uit het wiel van Armstrong mocht komen, dat Jan een aantal dramatische valpartijen zou simuleren (buiten het beeld van de camera) en dat de top tijdens de tussenritten net zou doen alsof er om de troostprijzen zou worden gevochten om de dodelijke saaiheid die dit soort etappes omgeeft, toch nog dragelijk te maken. De jonge honden (Valverde, Contador en Kashekin) werd een lucratieve toekomst in het vooruitzicht gesteld en Moreau kreeg een aantal rondemissen toegewezen. 2005 zou weer een prachtige tour worden.

Ekimov

2005-07-18T06:03:00.000-07:00

"That's not possible for a human," Landis said.

Les Dauphins

2005-07-18T01:06:00.000-07:00

Hincapie wint een etappe en wordt meteen tot kroonprins uitgeroepen. Eerder werd Popovich tot opvolger van Lance bestempeld. En Vino zou ook al benaderd zijn om na de abdicatie Armstrongs scepter over te nemen. De koning is druk bezig om over zijn aanstaande dood door te regeren en speelt een aardig spelletje verdeel en heers. Je vraagt je af of eerder superknechten als Heras en Landis (nee niet Leipheimer: die weet niet eens hoe hij voor iemand uit moet rijden, zo druk is hij bezig de bewegingen van de man voor hem te kopiëren) ook met gelijkwaardige beloftes naar de ploeg zijn gelokt (naast een buitensporig riant salaris). De afgelopen tours hebben zij hun beste jaren gegeven om de Lance in het geel te rijden met in het achterhoofd de gedachte ooit zelf de troepen van US Postal aan te voeren. De woede die zich van hen meester moet hebben gemaakt toen zij tot het besef kwamen dat Lance aan beide - en waarschijnlijk nog tientallen andere coureurs - dezelfde belofte had gedaan, konden zij helaas niet omzetten in een krachtige revanche. Moreel geknakt en psychisch gebroken, lossen Heras en Landis nu bij elke tempoversnelling van de nieuwe pretendenten in het Discovery shirt.
Wordt Hincapie nu op eenzelfde manier vernederd. Hij lijkt me geen domme knecht maar misschien wordt hij door de zogenaamde vriendschap voor zijn beste wielermaatje verblind. Ondertussen mocht Popovich al eens proeven van de geneugten van het kopmanschap toen hij na de finish in Lance's helicopter (hoezo een eerlijke competitie wanneer één al op de massagetafel ligt terwijl de rest nog aan het afdalen is) mocht plaatsnemen. Hoe zal hij zich voelen nu hij weet dat achter zijn rug om meerdere dauphins benoemd zijn. Stapt hij volgend seizoen verongelijkt naar een andere ploeg over? Of toont hij zijn ware Russische adel en laat hij gen middel onbenut om zijn vorige beschermheer in de wielen te rijden. De gifbeker voor Lance, slecht versneden lancidrine, complotten met t-mobile, 'per ongeluk' de baas omver rijden. Zonder op zijn eigen belang te letten overigens want van de verschroeide aarde weet een Rus voldoende.

gaap...

2005-07-16T08:11:00.000-07:00

In de lome hitte kijken hoe de renners zich door een halucinerend landschap worstelen. Een kopgroepje heeft zich met moeite losgeweekt uit het peleton. Het interesseert me niet wie het zijn. Het zijn anonieme figuranten die als decorstukken opgaan in de golvende zee van zonnebloemen die net zo lang met de camera meedraaien tot ze het hele beeld gevuld hebben. Het is heet, alles plakt en ik sukkel weg. Op het scherm ontwikkelt zich een koortsdroom. De koers als doping. Een prettige high om de middag mee te vullen en in weg te zweven. Ik ontwaakt net voordat de laatste gevluchten door het peleton gegrepen worden. Er zijn mensen die naar de tour kijken om hun vakantiebestemming op af te stemmen. Ik kijk om goed bij te slapen.

Renners en hun Schatjes

2005-07-15T05:20:00.000-07:00

Als eerste een hoge col passeren levert minder op dan het winnen van een tussensprint, een bedrag dat wordt geteld in enkele honderden euro's. Als je het zou vergelijken met de verbruikte calorieën en afname van de levensverwachting van 7 jarige slaaf in een NIKE sweatshop zou je liever ergens in Indonesië de schoenen van Lance vervaardigen dan erin moeten rijden.

Eerzucht is een emotie die me weinig zegt.

Maar dat komt omdat het te veel verbonden is in associatie met wraak, te veel connotatie heeft met het veroveren van de wereld.

Liever hou ik het op een kilojoule potlach: het geven van je energie voor een speciaal iemand die je wilt laten zien hoeveel je over hebt om iets te doen wat niemand vermag om achteraf te kunnen zeggen dat je het alleen heb kunnen doen door aan die persoon te denken.

Chiapucci was nogal dik met zijn moeder.

Lance neemt altijd een nieuw schatje mee aan de start.

Voor hun schatje doen mannen vreemde dingen.

Frigo, Rumsas, ze zijn dol op hun vrouw.

wielervrouwen

2005-07-13T12:31:00.000-07:00

De voor de buitenwereld onzichtbare onderwereld van junkies, dealers, pimps, hustlers, doktoren, laboratoria en baronnen van de Ronde, kwam vanochtend vroeg even boven het oppervlak toen de vrouw van Frigo opgepakt werd met een tiental ampullen doping in haar bezit.
Wielervrouwen; traditioneel niet gewenst in de koers hebben zij hun niche gevonden in het transport van spuiten, ampullen, poeders, pillen, zakken bloed, etc. Niet enkel gedreven door een onvoorwaardelijke liefde voor hun coureur, zijn zij spil in het netwerk dat vraag en aanbod met elkaar in contact brengt. Als de Hannie Schaften van de tourkaravaan smokkelen zij hun waar de hotels binnen waar de renners als hoogcatherijnegangers op hun dagelijkse shot wachten. Het spul wordt onderweg op ingenieuze wijze verhuld. En wanneer ze toch gepakt worden dan is de epo voor arme oma Rumsas in Litouwen. Het schijnt dat de ampullen van mevrouw Frigo bedoeld waren als verjongingskuur voor haar nest kittens die haar poes de week voor het begin van de tour had geworpen. Toch heeft dat niet kunnen voorkomen dat zij en haar runner naakt in de abu ghraibs van de gendarmerie zijn gesmeten. Ben benieuwd welk politieagentje mevrouw Crow durft te stripsearchen...

des doods...

2005-07-13T03:04:00.000-07:00

Tour 2005: het verhaal van Jan Ulrich, hoe hij zocht, en hoe hij vond, van de koele meren des doods.

Vai Lorenzo Vai

2005-07-12T04:54:00.000-07:00

De manier waarop Cancellara zijn teamgenoot Bernucci naar de overwinning schreeuwde, bewijst dat Ducrot's visie op het eenrichtingsverkeer van de informatiestroom, niet langer opgaat. De door de ploegleider voortgedirigeerde coureurs die zich op bevel naar hun posities schikken past natuurlijk perfect binnen zijn kritiek op het moderne gecontrolleerde wielrennnen en zijn idealistische voorkeur voor de eenzame renner die zijn hele faison d' être in de waagschaal stelt wanneer hij ten strijde trekt, maar dit beeld dient bijgesteld te worden. Renners zenden zowel als ontvangen en vullen de ether zodat die zich ontwikkelt tot een drukkend microklimaat dat het peloton gedurende de hele rit omgeeft. De ploegleider is een combinatie van systeembeheerder en moderator die ervoor moet zorgen dat de lijnen open blijven en de ruis van de informatie gescheiden wordt. Hij is geen dictator die zijn renners stuurt maar een nerd die in zijn hub op wielen de stromen van elkaar scheidt. Met content is hij helemaal niet bezig.

2005-07-12T02:15:00.000-07:00

Maarten Ducrot over 'oortjes':

"renners luisteren volstrekt niet meer naar de taal van het peloton en doen onder aanvuring van de baas de meest idiote dingen: klassementsrenners voorin houden in een eindsprint, met 100 man tegelijk een aflopende haakse bocht ingaan, etc. Het antwoord van de managers is meer regelgeving: bijvoorbeeld de laatste 3 km geen tijdsverlies meer bij valpartijen (hetgeen Ullrich een net veroverde marge van 20" op Armstrong kostte in de eerste etappe). Terwijl het juist de beslissing van de renner zelf hoort te zijn om wel of geen risico te nemen."

En nog meer zinnige dingen

Grrrt Jannen

2005-07-11T03:46:00.000-07:00

Meest opmerkelijke beeld in de Tour van het afgelopen weekend: Jan die een geisoleerde Lance terug rijdt naar de ontsnapte Vino. Arme Jan, als nooit ingeloste belofte rijdt hij als een schaduw achter de Gringo aan; voorgoed aan zijn kwelgeest vastgekleefd kan hij niet anders doen dan voor hem te knechten. Jan zal nooit meer in het geel rondjes over de Champs Élysees peddelen. Niet in staat het huidige tourrennen te doorgronden moet hij genoegen nemen met de rol van aangever, uitdager en schlemiel zoals Peter Winnen hem bij tour 2005 zo treffend wist te typeren. Mocht Lance een slechte tour rijden dan zal Jan door nieuw aanstormend talent voorbij gereden worden. Daarom heeft Jan Lance nodig om in ieder geval nog enige rol van betekenis te spelen. Want zonder Lance verliest Jan zijn bestaansrecht. Maar Armstrong heeft de Duitser ook nodig om zichzelf beter tegen af te zetten. Jan is de bezetter zonder welke de bevrijder niets bevrijdt; hij is als het zwart zonder welke elk wit nooit zo blakend zou zijn; de spot waarin Lance zich baadt en het glansspoelmiddel waarmee hij zich oppoetst. Jan en Lance, voor altijd met elkaar verbonden. Ze hebben elkaar contracten aangeboden, steekpenningen gegeven en samespanningen opgezet. Telkens hielden ze elkaar in evenwicht en was het resultaat nul.

De andere Jan deed afgelopen vrijdag onverwacht zijn opwachting in de dagelijkse kwelling voor zelfs de meest planktonische vorm van intelligentie; de avondetappe: Gert Jan Theunissen de enioge echte wielerjunkie. Zijn ingevallen lichaam en zijn diep in de kassen verzonken ogen die als briljanten in de camera fonkelden vertelden van een leven als hermetisch kluizenaar op Majorca. 50 uur per week zit hij daar op zijn fiets om zijn lichaam nog verder over elke grens te trekken. Gert Jan woont in een grot en produceert daar de meest geavanceerde uit kippedarm getrokken doping die hij vervolgens met roestige, nog met Steven Rooks gedeelde naalden waar het geronnen bloed donkerbruine plekken heeft achtergelaten, op meersre plekken in zijn doorzeefde lichaam steekt. Wanneer hij zich tot slot elke avond voor zijn kluis neervlijt, beziet hij de sterrehemel en leest daaruit dat het goed is.

over haantjes en ander kuddegedrag

2005-07-08T04:19:00.000-07:00

Volgens Arie beschikt Armstrong eerder over Uebermenschliche trekken dan over een Messiaanse lichtheid. Natuurlijk is De Man een toonvoorbeeld van een tot in de kleinste details gecontroleeerde en naar Zijn hand gezette werkelijkheid. Gestaalde perfectie hoeft de verlosser echter niet uit te sluiten. De heilige Lance, Zijn bloed stroomt als dikke schenkstroop sloom door de aderen onderwijl Zijn benen tot bovenmenselijk snelle omwentelingen aanmanend. Omringd door het aura van de wederopstanding uit een gewisse dood. Waar Lance komt stoppen de klokken en blijken uurwerken niet langer in staat om Zijn tred bij te houden. Lance buigt de tijd naar Zijn wil. Omringd door Zijn Apocalyptische ruiters opent Hij de poorten van de hel voor allen die in Zijn voetsporen wagen te treden.

Discovery als een Heilige Broederschap, discipelen die hun wil ondergeschikt maken, niet aan het collectief maar aan die Ene. De enige ongelovige Tom(as) die het waagt het Woord te betwijfelen en zijn eigen weg is gegaan, wordt vervolgens zelf als heilige heropgericht in de hoogmis die dagelijks op Sporza te beluisteren is.

Riis mag dan geloven in het collectivistisch paradijs in Frankrijk; zijn fietsende proletariaat kan niet anders doen dan de taktiek en strategie van de onderdrukkende klasse te kopieren in de hoop ooit zelf in de adelstand verheven te worden.

Geef ons Vinokourov. Genoeg van vals socialisme en getraind in een van experimentele doping doordrenkt systeem, laat hij geen flank onbenut om als een Mongoolse rijder, de organisatie van Discovery en CSC eigenhandig de nek om te draaien.

geel / vallen / en je consequenties trekken

2005-07-07T05:06:00.000-07:00

Lance Armstrong weigert in het geel te rijden vanwege de vallende Zabriski? Als Lance zo'n groot hart heeft voor de vallende medemens dan had hij sinds Beloki onderuit ging zich niet meer in het geel moeten hullen.

(Beloki lijkt dit jaar beter te zijn dan vorig jaar, maar helemaal 100 wordt het nooit meer waarschijnlijk. Als Lance echt zo hartelijk is gaf hij de goede man wat van zijn lancedrine. Hoe dan ook: bestond er een trui van de gebroken spiegel dan is Beloki de enige rechtmatige winnaar.)

De val van Beloki is voor mij in ieder geval het beeld dat het meest bij is gebleven de afgelopen jaren. Dat en die foto met Lance oprijdend tegen een berg terwijl een supporter (volgens Armstrong en De Neel een terrorist, volgens ons een groot denker) een bordje omhoog houdt met de tekst "VIVA LA DOPAGE".

Als iemand ons een scan van die foto kan bezorgen? GRAAG!

intrapilid at socialfiction dot org

Lancedrine en Dijkstra

2005-07-07T03:02:00.000-07:00

De wielren verslaggeving op de Nederlandse TV is er niet erg goed aan toe in vergelijking met de Vlaamse buren, zo weet elke liefhebber.

Niet alleen zend de Belg de Giro en de Vuelta intergraal uit (en wat een rondes zijn dat! De Giro van dit jaar was zoals wielrennen zou moeten zijn: bloed, zweet, tranen, onverharde wegen en een hardverzakking om de andere etappe vanwege de spanning met ala helaas een laffe meerijder als winnaar.) vooral zijn hun presentatoren vele malen beter dan de Nederlandse.

Kan iemand eindelijk die Jean Nelissen van tv halen: die man weet helemaal NIETS van wielrennen: feitjes uit zijn grote boek opmompelend in dat belachelijke accent van m ontgaat hem alles waar het werkelijk om gaat, een groot prater is het niet daarom was ik ook zo blij met Erik Breukink, die hield helemaal zijn mond. Breukink die overduidelijk geen journalistieke talenten bezit, maar wel het gezonde verstand om te weten dat een moderne renner niet zonder een slimme arts kan wanneer het om winnen gaat. Simoni zat goed toen hij zei dat elke goede renner ooit op doping betrapt is: de uitzondering is de supergoede renner, dat is de renner die niet gepakt word en daarvan is er maar 1: de wandelende bittere pil Lance Armstrong. Hij zou mij niets verbazen als hij verslaafd is aan speciaal voor hem ontwikkelde spierversterkers: lancedrine. Een middel zo geheim (gedestilleerd uit apenbloed) dat het nog minstens 10 jaar voordat de controlerende instanties achter het bestaan ervan komen.

Mart Smeets is Nederlandse top en Vlaamse middelmaat, Maarten Ducrot is zo goed dat zijn ouders wel uit Knokke moeten komen. Ducrot is de enige op tv die ooit zinnige dingen heeft gezegd over wat zich werkelijk in het peloton afspeelt en bereid is de lappendeken weg te trekken en de smerige kanten te laten zien van het wielrennen: de drugs, de naaistreken, de allianties, de ego's, het fascisme. Dat is ook precies wat er zo misselijkmakend is aan Nelissen (en aan Thomas Ros) dat jongensboek geneuzel, het enige wat er aan Coppi ontbrak, zo lijkt het wel, was een trouwe herdershond met een bidon om zijn nek.

Daarom heet deze blog Intripilid, naar het ingrediënt van de laakte lunch van PDM, het moment dat iedereen wist wat er op het eind van elke vork lag.

Blijft er over Herbert Dijkstra: kan de tour karavaan niet eens over hem heen rijden?

BANG! SCHOT START

2005-07-06T04:32:00.000-07:00

als een halucinatie die de tijd op een manier buigt dat alles een paar dagen achterloopt, begint deze blog dagen nadat de tour van start is gegaan. zo schoon als de renners die afgelopen weekend aan het depart verschenen zo smerig is dit blog. vol vuilspuiterij, achterdochtige verdachtmakingen, illuminationistische complotten en altijd de weg kwijt als in een bad trip.
VIVA DOPAGE!
voor een smerige tour waarin alles is geoorloofd om de valse messias voorgoed uit het geel te rijden.